است . تبع به ويران كردن مدينه كمر بست . يهوديان گفتند : اين كار ناشدنى است و تو نمىتوانى اين كار را بكنى . گفت : چرا ؟ گفتند : زيرا كه اينجا هجرت‌گاه پيامبرى خواهد بود كه از مكه بيرون مىآيد و تبع آيين يهود را پذيرفت و بدان گراييد و دو حبر از احبار ايشان را با خويش به يمن برد و از خانهء خدا ( بيت ) عبور كرد و با برد آنجا را پوشانيد و او نخستين كسى است كه بيت را جامه پوشانيده و [ يكى از شاعران ] يمانى دربارهء او گفته است : و خانه‌اى را كه خداوند گرامى داشته / ما به جامه‌هاى راه راه و بردها پوشانيديم . [ 1 ] . و هنگامى كه به يمن رسيدند با وى اختلاف پيدا كردند ، چرا كه او پيرو آيين يهود بود و ايشان را آتشى بود كه از كوه بيرون مىآمد و به هنگام داورى بدانجا مىرفتند و مىپنداشتند اين آتش به ستمكار آسيب مىرساند و ستمديده را زيانى نمىبخشد و خداى داناتر است . احتمال مىرود كه ايشان اين سخن را براى ترساندن مىگفته‌اند . به هر حال به سوى آتش به داورى رفتند . آتش بيرون زد و تمام بت‌پرستان را سوخت و آن دو حبر و همراهان ايشان را باقى گذاشت . از اين روى خلق بسيارى از اهل يمن به آيين يهود گراييدند . و بر سر همين يهوديگرى بود كه مردم سوخته شدند چنان كه خداى تعالى مىفرمايد : « و اهل گودال ( اصحاب اخدود ) و اهل آتش هيزمدار هلاك شدند در آن هنگام كه بر كنارهء گودال نشسته بودند » ( 85 : 3 و 4 ) . سپس مرثد بن عبد كلال مدت چهل و يك سال پادشاهى كرد و پادشاهى حمير پراكنده شد و ديگر پادشاهى يمن به ايشان بازنگشت و اين در روزگار اردشير جامع بود . سپس ذوفايش و ذو مجن و ذو نواس و ذو الكلاع و ذو رعين و ذو عكيلان پادشاهى كردند . سپس وليعة بن مرثد مدت سى و هفت سال پادشاهى كرد و به روزگار او بود كه خداوند سيل عرم را بر سرزمين سبا فرستاد تا هلاك شدند . سپس ابرهة بن صباح مدت هفتاد و سه سال پادشاهى كرد و سپس حيان بن عمرو مدت پنجاه و هفت سال پادشاهى كرد و سپس ذو شناتر پادشاه شد و او از خاندان پادشاهان نبود بلكه از فرزندان مقاول ( فرمانروايان ) بود و هر وقت مىشنيد كه يكى از فرزندان

--> [ 1 ] رك : المعارف ، ابن قتيبه ، ص 635 .